| رديف |
نام
|
ريشه زباني
|
شرح و معني
|
| 1 |
جان نواز |
فارسي |
آرامش دهنده جان، محبوب |
| 2 |
جانآرام |
فارسي |
آرام كننده جان، باعث آرامش |
| 3 |
جانا |
فارسي |
اي جان، اي عزيز |
| 4 |
جانام |
کردی |
ضمير دستوري(نگارش کردی : جێناو) |
| 5 |
جانان |
فارسي |
محبوبف معشوق |
| 6 |
جانانه |
فارسي |
محبوب، معشوق |
| 7 |
جانبانو |
فارسي |
بانويي كه چون جان عزيز است |
| 8 |
جاندخت |
فارسي |
دختري كه چون جان عزيز است |
| 9 |
جريره |
فارسي |
از شخصيتهاي شاهنامه، نام دختر پيران ويسه، همسر سياوش و مادر فرود |
| 10 |
جلوه |
عربی |
حالت دلپذير در چيزي يا كسي، زيبايي ، نمايان شدن، آشكار كردن |
| 11 |
جمدخت |
فارسي |
جم( پادشاه بزرگ) + دخت( دختر) |
| 12 |
جميله |
عربی |
زيبا، زن زيبا |
| 13 |
جنان |
عربی |
بهشت |
| 14 |
جنت |
عربی |
بهشت، باغ |
| 15 |
جوانه |
فارسي |
اندام نورس، فشرده، و قابل رشدي در گياه كه در انتهاي شاخه، كنار دمبرگ وجود دارد، جوان |
| 16 |
جواهر |
عربی |
جمع جوهر، هر يكي از سنگهاي گران بها مانند ياقوت يا زمرد |
| 17 |
جوهر |
فارسي |
گوهر |
| 18 |
جهان آذر |
فارسي |
مركب از جهان( عالم، گيتي) + آذر( آتش) |
| 19 |
جهان آسا |
فارسي |
موجب آسايش و آرامش مردم جهان |
| 20 |
جهان آوا |
فارسي |
مركب از جهان( عالم، گيتي) + آوا( صدا، بانگ) |
| 21 |
جهان افروز |
فارسي |
روشن كننده جهان |
| 22 |
جهان بانو |
فارسي |
بانوي جهانيان |
| 23 |
جهان خاتون |
فارسي |
خاتون جهانيان، بانوي جهانيان ، شاعره ايراني در قرن هشتم |
| 24 |
جهان ماه |
فارسي |
آن كه در جهان چون ماه مي درخشد، زيبا |
| 25 |
جهان ناز |
فارسي |
آن كه موجب فخرو مباهات جهان است |
| 26 |
جهانتاب |
فارسي |
روشنايي دهنده به جهان، روشن كننده عالم |
| 27 |
جهاندخت |
فارسي |
مركب از جهان( عالم، گيتي) + دخت( دختر) |
| 28 |
جهانرخ |
فارسي |
مركب از جهان( عالم، گيتي) + رخ( چهره، صورت) |
| 29 |
جيحون |
فارسي |
نام رودخانه اي در آسياي ميانه |
| 30 |
جيران |
مغولی |
آهو |