محمدبن سيرين گويد:

 آتشكده به خواب، جايگاه مكرره بود.

ابراهيم كرماني گويد:

 آتشكده جايگاه مردم احمق و خالي بود. اگر بيند كه در آتشكده رفت و از آنجا چيزي به وي رسيد، دليل كند كه آن مقدار مذلت و خواري به وي رسد، ليكن از بدي برهد و سرانجام پشيماني خورد.