طوطی برزیلی

طوطی کوتوله ، یا طوطی برزیلی fischer lovebird
این پرنده کوچک را با نامهای طوطی برزیلی و طوطی کوتوله می شناسیم اما نام اصلی انها مرغ عشق فیشر است.
پراکندگی جغرافیایی: شمال تانزانیا
اندازه: ۱۴ سانتی متر
جیره غذایی: مخلوطی از دانه غلات، توام با تخم افتابگردان و گل رنگ ، به همراه سبزیجات و میوه
پرندگان نابالغ: در منقار خود علامت سیاه رنگی دارند و ساکت تر و ارامتر از پرنده های بالغ هستند.
تعیین جنسیت: هیچ تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده وجد ندارد.
ویژگی و جذابیتهای این پرنده: پرنده ای است بسیار زیبا که خیلی زود با محیط خانه خو می گیرد.

طول عمر حدود ۱۵ سال و یا حتی بیشتر است و دشواری تعیین سن پرنده سبب شده اسن که نتوان طول عمر پرندگان وارداتی از خارج را تعیین کرد.
طوطی کوتوله( طوطی برزیلی) از خویشاوندان نزدیک مرغ عشق نقابدار محسوب می شود، چرا که هردو جزو گروهی هستند که با اصطلاح دارای حلقه سفید دور چشم می باشند. این گروه به علت وجود حلقه گوشتی سفیدی که پیرامون چشم خود دارند، تحت این نام خوانده می شوند. در این پرنده بر خلاف مرغ عشق صورت قرمز و مرغ عشق نقابدار ، جهشهای زیادی صورت نگرفته است.
رنگهای زیبای این پرنده و تمایل شدید ان به اشیانه سازی در منزل، ان را به یکی از بهترین پرندگان خانگی تبدیل کرده است.
حالت کندن پرها در این پرنده معمولا نشانه ای تنهایی و تمایل ان به جفت مناسب و اشیانه سازی است. این پرنده پس از ساختن اشیانه غالبا همانجا به استراحت می پردازد. گرفتن جوجه از مرغ عشق فیشر ( همان طوطی کوتوله یا طوطی برزیلی) در خانه امکان پذیر است ، به شرط انکه گوشه ای خلوت و اشیانه ای مناسب برای این پرنده فراهم شود. طول ، عرض و ارتفاع جعبه اشیانه این پرنده باید ۲۳ سانتی متر باشد. تنها مشکلی که ممکن است در گرفتن جوجه از طوطی کوتوله در خانه با ان مواجه شوید، پایین بودن میزان جوجه در اوری تخمهاست. علت این امر هنوز مشخص نشده است، اگرچه ان را با کم بودن میزان رطوبت نسبت می دهند. این پرنده معمولا خیلی خوب از جوجه های خود نگهداری می کند، به شرط انکه جعبه اشیانه در طول دوران پرورش جوجه ها تمیز و بی عیب و نقص باقی بماند.
با توجه به اینکه ممکن است مرغ عشق فیشر بالغ نیز مثل تمامی مرغ عشقهای دیگر عصبی و ناراحت باشد، بهتر است از همان ابتدا یک جفت جوان خریداری کنید.

طوطی برزیلی (نام دوجمله‌ای: Agapornis roseicollis) طوطی کوچکی با بدنی سبز و کله‌ای نارنجی، از راستهٔ طوطی‌سانان (Psittaciformes)، خانوادهٔ طوطی‌ها (Psittacidae) و سرده (جنس) مرغ عشق (Agapornis) است.

طوطی برزیلی را خیلی‌ها به عنوان پرندهٔ خانگی نگه می‌دارند و رام کردن آن نسبت به دیگر مرغ‌های عشق آسان است. هوش او به سطح پرندهٔ بزرگ‌تری مانند طوطی دم‌بلند آمریکای جنوبی (طوطی مکو macaw) می‌رسد. در صورتیکه مرغ برزیلی تنها پیش صاحبش نگه داشته شود به او خو می‌گیرد بویژه هنگامی که با دست به او غذا داده شود.
برخلاف نامش، این پرنده بومی صحرای نامیبیا در جنوب غربی آفریقا است. به تازگی این طوطی‌ها جمعیت چشمگیری در منطقه کلانشهری فینیکس، مرکز ایالت آریزونای آمریکا تشکیل داده‌اند. آب‌وهوای آریزونا نیز بیابانی است و به صحرای نامیبیا شباهت دارد. طوطی برزیلی در زبان فارسی نام‌های متعددی دارد و برخی به آن «طوطی کوتوله» و برخی به آن «طوطی عشق» و «لاو برد» می‌گویند. نام انگلیسی این پرنده “Lovebird” و نام آلمانی آن «die Unzertrennlichen» و نام فرانسوی آن « les Inséparables» است. نام علمی این پرنده آگاپورنیس “Agapornis” است که از دو کلمه لاتینی آگاپین “agapein” به معنی عشق و اورنیس “ornis” به معنی پرنده ترکیب شده‌است. این پرنده را در زبان عربی «طیورالحب» و در زبان عامیانه به آن«البرکادیلو» گویند.

طول عمر

طول عمر طوطی برزیلی حدود ۱۵ تا ۲۰ سال و برخی نیز معتقدند که این پرنده می‌تواند تا ۳۰ سال زندگی کند. دشواری تعیین سن پرنده سبب شده‌است که طول عمر پرندگان وارداتی از خارج را نتوان تعیین کرد. البته این امر در مورد پرورش دهندگانی که طوطی خود را از پرورش دهندگان ایرانی تهیه می‌کنند صادق نیست چرا که معمولاً این پرورش دهندگان جوجه‌های خود را پس از استقلال از والدین به بازار عرضه می‌کنند و سن این نوع جوجه‌ها معمولاً کم بوده و تعیین سن آن‌ها به راحتی امکان پذیر است، با این وجود بهتر است تولید کنندگان این نوع طوطی بر روی پای جوجه حلقه‌ای فلزی قرار دهند و تاریخ تولد پرنده را روی آن حک کنند که در این صورت می‌توان از سن پرنده اطلاع دقیقی به دست آورد و با این کار اعتماد خریدار جلب گردیده و صاحب پرنده اطلاع دقیقی از سن پرنده خود خواهد داشت.

شکل ظاهری پرنده

طوطی برزیلی پرنده‌ای کوچک است که اندازه آن بین ۱۳ تا ۱۷ سانتی متر و وزن آن بین ۴۰ تا ۶۰ گرم است. این نوع طوطی کوچک ترین نوع طوطی در جهان بوده و از مشخصات آن ضخامت بدن، کوتاهی دم، تیزی و بزرگی نسبی منقار می‌باشد. در طبیعت این پرنده به رنگ سبز است، اما گونه اهلی آن رنگ‌های بسیار متنوعی دارد. برخی از گونه‌های طوطی برزیلی در اطراف چشم یک حلقه سفید دارند و برخی فاقد این حلقه می‌باشند. چهار گونه از این پرنده حلقه¬ای سفید رنگ در اطراف چشم خود دارند که این چهار گونه عبارتند از: طوطی برزیلی فیشر، طوطی برزیلی سیاه گونه، طوطی برزیلی نقابدار و طوطی برزیلی لیلیان. پنج گونه باقیمانده که عبارتند از: طوطی برزیلی ماداگاسکار، طوطی برزیل صورت قرمز، طوطی برزیلی صورت هلویی، طوطی برزیلی آبسینیان و طوطی برزیلی سوین درین فاقد حلقه مذکور می‌باشند. زادگاه این پرنده قاره آفریقا است و از آن جا به سایر نقاط جهان برده شده‌است. طوطی برزیلی جزو پرندگان زینتی محبوب خانواده‌ها به شمار می‌رود و اروپاییان به آن مرغ عشق می‌گویند و این تسمیه به علت این است که این پرنده به صورت جفت نگهداری شده و تمامی وقت خود را در کنار یکدیگر گذرانده و رابطه‌ای بسیار صمیمی بین نر و ماده وجود دارد و یک جفت معمولاً تا آخر عمر با یکدیگر زندگی کرده و نر و ماده برای ساعت‌های طولانی کنار یکدیگر نشسته و بال‌های یکدیگر را تمیز و آراسته می‌کنند.

تاریخچه پرورش طوطی برزیلی

جانورشناسان معتقدند که زیست گاه اولیه طوطی برزیلی، قاره آفریقا می‌باشد و از نه گونه شناخته شده این پرنده، هشت گونه آن متعلق به قاره آفریقا و یک گونه آن که «طوطی برزیلی سرخاکستری» است متعلق به جزیره ماداگاسکار است که یکی از جزایر آفریقا به شمار می‌رود. تاریخچة اهلی شدن این پرنده مشخص نیست و به نظر می‌رسد که برای اولین بار توسط بومیان آفریقا اهلی شده باشد. «طوطی برزیلی صورت قرمز» اولین گونه طوطی برزیلی بود که به اروپا وارد شد و در نقاشی‌های سده ۱۶ میلادی این پرنده دیده می‌شود. البته قابل ذکر است که تعدادی از سایر گونه‌های این پرنده بعد از سال ۱۸۰۰ م شناسایی گردید و به نظر می‌رسد که ناوگان‌های نظامی کشورهای استعماری که برای تهیه برده عازم آفریقا می‌شدند، در بازگشت سعی می‌کردند که علاوه بر بردگان، پرندگان وحیوانات شگفت انگیز آفریقایی را به اروپا منتقل نمایند و به نظر می‌رسد که طوطی برزیلی نیز در این دوره وارد اروپا گردید و چندی نگذشت که به علت زاد و ولد آسان، تعداد آن در اروپا فزونی گرفت. برخی از گونه‌های این پرنده نظیر: «طوطی برزیلی سیاه گونه» در سال ۱۹۰۸م و گونه «طوطی برزیلی لیلیان» در سال ۱۹۲۶م برای اولین بار به قاره اروپا وارد شدند. از تاریخ ورود این پرنده به ایران اطلاع دقیقی در دست نیست و به نظر می‌رسد که بیش از چند دهه از ورود آن به ایران نمی‌گذرد، این پرنده در حال حاضر پرورش دهندگان زیادی در ایران دارد که اقدام به تکثیر آن کرده و از آن جوجه گرفته و جوجه را به بازار فروش عرضه می‌نمایند.

نژادهای طوطی برزیلی

طوطی برزیلی نه نژاد دارد که عبارتند از:

۱- طوطی برزیلی صورت هلویی

۲- طوطی برزیلی نقابدار

۳- طوطی برزیلی فیشر

۴- طوطی برزیلی لیلیان

۵- طوطی برزیلی سیاه گونه

۶- طوطی برزیلی ماداگاسکار

۷- طوطی برزیلی آبسینیان

۸- طوطی برزیلی صورت قرمز

۹- طوطی برزیلی سوین درین