| رديف |
نام |
ريشه زباني
|
شرح و معني
|
| 1 |
صائب |
عربی |
 راست و درست، رسا، رساننده، نام شاعر نامدار قرن يازدهم در دوره صفويه(صائب تبريزي) |
| 2 |
صائم |
عربی |
روزه گير، روزه دار |
| 3 |
صائن |
عربی |
محافظ، نگاه دارنده |
| 4 |
صائن الدين |
عربی |
آن كه حافظ و نگهدارنده دين است |
| 5 |
صابر |
عربی |
صبور، شكيبا، از نامهاي خداوند، نام شاعر نامدار قرن ششم، اديب صابر |
| 6 |
صاحب |
عربی |
دارنده، مالك، دارا،سرور،همنشين، يار |
| 7 |
صادق |
عربی |
راستگو،راست و درست، راستين،نام امام امام ششم شيعيان |
| 8 |
صارم |
عربی |
شمشير تيز، قطع كننده، برنده، مرد دلير، دلاور |
| 9 |
صاعد |
عربی |
بالارونده، صعودكننده، نام يكي از مردان افسانه اي عرب باستان |
| 10 |
صالح |
عربی |
شايسته و درستكار، نيك، خوب، داراي اعتقاد و عمل درست ديني، نام پيامبر قوم ثمود |
| 11 |
صايب |
عربی |
صائب،راست و درست، رسا، رساننده |
| 12 |
صاين |
عربی |
صائن، محافظ، نگاه دارنده |
| 13 |
صباح |
عربی |
بامداد، صبح ، روز، نام دعائي منسوب به علي(ع) |
| 14 |
صبار |
عربی |
بسيار صبركننده، صبور، از نامهاي خداوند |
| 15 |
صدرا |
عربی,فارسي |
مركب از صدر (عربي به معناي بالا) + الف فاعلي (فارسي) – بالا برنده،ارج دهنده،نام حكيم محمدبن ابراهيم بن يحيي شيرازي معروف به ملاصدرا |
| 16 |
صدرالدين |
عربی |
داراي برتري دين، مقدم و پيشواي دين |
| 17 |
صدران |
فارسي,عربی |
صدر(عربي) + ان(فارسي) رؤسا و بزرگان |
| 18 |
صدوق |
عربی |
راستگو، صديق، دوست |
| 19 |
صديده |
آشوری |
مهم |
| 20 |
صديق |
عربی |
بنده خالص خداوند ، بسيار راستگو و درستكار، لقب يوسف(ع) پسر يعقوب(ع) |
| 21 |
صديقا |
عبری |
نام آخرين تن از سلسله يهود |
| 22 |
صفا |
عربی |
يكرنگي، خلوص، صميميت، نام يكي از گوشه هاي موسيقي ايراني،نام كوهي در مكه |
| 23 |
صفار |
عربی |
رويگر، نام سلسله اي در ايران كه سر سلسله آن يعقوب پسر ليث است |
| 24 |
صفاعلي |
عربی |
آن كه خلوص و پاكي اي چون علي(ع دارد، لقب ظهيرالدوله مؤسس “انجمن اخوت” در دوره ناصرالدين شاه |
| 25 |
صفدر |
عربی,فارسي |
صف(عربي) + در(فارسي) ، مردجنگي، دلاور، صف شكن، از القاب علي(ع |
| 26 |
صفر |
عربی |
نام ماه دوم از سال قمري، نام كوهي در نزديكي مدينه |
| 27 |
صفي الدين |
عربی |
برگزيده دين، نام عارف نامدار قرن هشتم، صفي الدين اردبيلي |
| 28 |
صفي الله |
عربی |
برگزيده خداوند، لقب آدم(ع) |
| 29 |
صفيعلي |
عربی |
برگزيده علي(ع) |
| 30 |
صلات |
عربی |
دعاي بنده به سوي خداوند ، نماز |
| 31 |
صلاح الدين |
عربی |
موجب نيكي آيين، نام يكي از بزرگان و عرفاي قرن هفتم كه از مريدان مولانا بود |
| 32 |
صمد |
عربی |
بي نياز، غني، مهتر، از نامهاي خداوند، از اسماء حسني |
| 33 |
صمدالله |
عربی |
خداوند بي نياز |
| 34 |
صمصام |
عربی |
شمشيري كه خم نگردد، شمشير برّان |
| 35 |
صميم |
عربی |
صميمي، ميانه، وسط، اوج و نهايت شدت يا ترقي چيزي |
| 36 |
صنعان |
عربی |
طبق روايت شيخ عطار در منطق الطير، نام عارفي بزرگ كه هفتاد مريد داشت |
| 37 |
صنم بر |
عربی,فارسي |
صنم(عربي) + بر(فارسي) مركب از صنم( بت )+ ( آغوش) |
| 38 |
صياد |
عربی |
شكارچي |
راست و درست، رسا، رساننده، نام شاعر نامدار قرن يازدهم در دوره صفويه(صائب تبريزي)
روزه گير، روزه دار
