جغرافیای ویرانی

دلم قلمرو جغرافیای ویرانی است 
هوای ناحیه ی ما همیشه بارانی است 
دلم میان دو دریای سرخ مانده سیاه 
همیشه برزخ دل تنگه ی پریشانی است 
مهار عقده ی آتشفشان خاموشم 
گدازه های دلم دردهای پنهانی است 
صفات بغض مرا فرصت بروز دهید 
درون سینه ی من انفجار زندانی است 
تو فیض یک اقیانوس آب آرامی
سخاوتی ، که دلم خواهی بیابانی است!