پنج‌شنبه, ژوئن 25, 2026

غروب … هوشنگ ابتهاج

غروب

 درختی پیر 
 شکسته خشک تنها گم 
 نشسته در سکوت وهمناک دشت 
 نگاهش دور 
 فسرده در غروب مرده دلگیر 
و هنگامی که بر می گشت 
 کلاغی خسته سوی آشیان خویش
 غم آور بر سر آن شاخه های خشک 
 فروغ واپسین خنده خورشید
 شد خاموش

یک پاسخ بگذارید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

مقالات مرتبط

آخرین مطالب

نظرات اخیر