برای روزنبرگ ها

 خبر کوتاه بود 
 اعدامشان کنید 
 خروش دخترک برخاست 
 لبش لرزید 
 دو چشم خسته اش از اشک پر شد 
 گریه را سر داد 
و من با کوششی پر درد اشکم را نهان کردم
چرا اعدامشان کردند ؟
 می پرسد ز من با چشم اشک آلود 
عزیزم دخترم 
 آنجا شگفت انگیز دنیایی ست 
 دروغ و دشمنی فرمانروایی می کند آنجا 
طلا : این کیمیای خون انسان ها 
 خدایی می کند آنجا 
شگفت انگیز دنیایی که همچون قرنهای دور 
 هنوز از ننگ آزار سیاهان دامن آلوده ست 
 در آنجا حق و انسان و حرفهایی پوچ و بیهوده ست 
 در آنجا رهزنی آدمکش خونریزی آزاد است 
 و دست و پای آزادی ست در زنجیر
عزیزم دخترم 
 آنان 
 برای دشمنی با من 
برای دشمنی با تو 
برای دشمنی با راستی 
اعدام شان کردند 
و هنگامی که یاران 
با سرود زندگی بر لب 
به سوی مرگ می رفتند 
امیدی آشنا می زد چو گل در چشم شان لبخند 
به شوق زندگی آواز می خواندند 
 و تاپایان ره راه روشن خود با وفا ماندند 
عزیزم پاک کن از چهره اشکت را ز جا برخیز 
 تو در من زنده ای من در تو ما هرگز نمی میریم 
 من و تو با هزاران دگر 
 این راه را دنبال می گیریم 
از آن ماست پیروزی
از آن ماست فردا با همه شادی و بهروزی
عزیزم 
 کار دنیا رو به آبادی ست 
 و هر لاله که از خون شهیدان می دمد امروز
 نوید روز آزادی ست