سقوط

گردنی می افراشت 
سرش از چرخ فراتر می رفت 
 آسمان با همه اخترهاش 
 بوسه می زد به سر انگشتش
سکه خورشید 
بود در مشتش
یک سر و گردن
 گاه
نه کم از فاصله کیهانی ست 
وز سرافرازی تا خواری
جز یک سر مو فاصله نیست 
او سری خم کرد 
و آسمان با همه اخترهاش
دور شد از سر او