در دو چشمش گناه مي خنديد
بر رخش نور ماه مي خنديد
در گذرگاه آن لبان خموش
شعله ئي بي پناه مي خنديد
شرمناك و پر از نيازي گنگ
با نگاهي كه رنگ مستي داشت
در دو چشمش نگاه كردم و گفت:
بايد از عشق حاصلي برداشت
سايه ئي روي سايه ئي خم شد
در نهانگاه رازپرور شب
نفسي روي گونه ئي لغزيد
بوسه ئي شعله زد ميان دو لب
""سوتک، نوایی کهن در جان اندیشه است"" نام ما برگرفته از ساز گِلی و بادیِ باستانی ایرانی است؛ سازی ساده، صمیمی و ریشهدار که صدایش روایتگر فرهنگ، کودکی و خلاقیت این سرزمین بوده است. <<ما در سوتک تلاش میکنیم همان روح سادگی و اصالت را در دنیای امروز زنده کنیم>>
تماس با ما Info@Sootak.ir
Powered By : R.Monavari
